beschrijvingOp een klasfoto van de meisjesschool is de zuster de opvallende afwezige. Het gaat hier om het vierde, vijfde en zesde leerjaar van 1945. Op de onderste rij zitten van links naar rechts Andrea Cleenewerck, Agnes Verkruysse, Alice Woussen, Gerarda Room, Jeanne Schouteten, Annie Capoen, Geneviève Trioen, Rosa Jonckheere en Ivonne Caesteker. Op de middenste rij: Alice Defrancq, Marcella Defrancq, Simonne Caesteker, Bernice Vanleene, Paula Maerten, Beatrice Clarisse, Suzanne Van Oost, Denise Van Oost en Godelieve Vandermarliere. Op de bovenste rij: Marcella Houwen,Agnes Questroy, Alice Questroy, Marcella Leicher, Monique Leicher, Andrea Lebleu, Paula Carbon en Andrea Louchaert.
beschrijvingVoor een noodwoning annex winkeltje van Julienne Beck staan: 1. x x, 2. Georges Barbry, 3. Maurice Barbry, 4. Joseph Declercq,
5. Julienne Beck, 6. Paula Declercq, 7. Laura Declercq, 8. x x, 9. Jeanne Boudry, 10. x x.
Wie weet is er straks iemand die ook de "onbekenden" kan thuisbrengen.
beschrijvingHier ziet u de veldwachters uit de regio die poseren voor de fotograaf. U
herkent : 1. x x, 2. x x, 3. x x, 4. x x, 5. Cyriel Dekeuwer, veldbrigadier
van Ieper, 6. de arrondissementscommissaris Robert Clinckemaille, 7. x x,
8. x x, 9. x x, 10. Daniel Carnel van Nieuwkerke, 11. x x, 12. x x, 13.
Prosper Gruson van Wulvergem, 14. x x, 15. x x, 16. x x, 17. x x, 18. x
x,19. Raphaël Ennaert van Kemmel, 20. Marcel Gauquie van Dranouter, 21.
x x, 22. x x, 23. x x, 24. x x, 25. x x, 26. x x, 27. x x, 28. x x, 29. x x, 30. x
x, 31. x x, 32. x x, 33.Maurice Vermeersch van Brielen, 34. x x, 35. Henri Desmaricaux van Loker en 36.
René Behaegel van Westouter. 37. x x, 38. x x, 39. x x, 40. x Debreuck van Elverdinge.
beschrijving6. Gerard Deknudt 10. Georges Decrock 11. Jeanne Vanuxem 12. Maria Lahousse
13. xx (echtg.Jules Deneudt) 15. xx (echtg.Georges Hennin) 17. Albert
Cottreel 18. x Janssens 19. x Vandamme 21. Gerard Masschelein 23.
Richard Lefebvre 24. Roger Louf 26. Robert Delhaeye 28. Maria x
(echtg.Prosper Vandroemme) 30. Julia Becuwe 33. xx (echtg. Marcel Taffin) 35. Laura Vandamme, 36. Angele Rousere, 42. Valere Desomer 45. Willy Lepla, 46. Marie Louise Verdru 47. Roger Rasalle, 48. Fernand Rassalle
52. Maria Huys 55. Gilbert Baelde 56. Pastoor Antoon Baert
beschrijvingFoto genomen tergelegenheid van de samenkomst in de Hollemeers.
1. x x, 2. x Vandamme, 3. Valère Desomer, 4. Madeleine Vancraeyelinghe,
5. Henri Vanuxem, 6. Angèle Rouseré, 7. Albert Cottreel, 8. Julia Cottreel,
9. Maria Dewitte, 10. Agnes Vanpeteghem 11. Maria Huys, 12. x x, 13. x x,
14. x x, 15. x x, 16. Willy Lepla, 17. x x, 18. Alice Becuwe, 19. Agnes Caron,
20. x x, 21. Marcel Gruson, 20. x x, 21. x x, 22. x x, 23. x x, 24. x x, 25.
Robert Delhaeye, 26. Roger Dury, 27. x x, 28. Agnes Ooghe, 29. x x, 30. x
x, 31. x x, 32. x x, 33. x x, 34. x x, 35. x x, 36. x x, 37. x x, 38. x x, 39. x x,
40. Laura Vandamme, 41. Jeanne Vanuxem, 42. x x, 43. x x, 44. x x, 45. x
x, 46. x x, 47. Roger Haerdeman, 48. x x, 49. x x, 50. x x, 51. Fernande
Vanuxem, 52. x x, 53. x x, 54. Willy Woussen, 55. x x, 56. Yvette Vanuxem,
57. x Heughebaert, 58. x x, 59. Gilbert Baelde
Wie helpt verder ?
beschrijving1.x x, 2. x x, 3. Fernand Debruyne, 4. Gery Cnockaert, 5. x x,
6. Albert van eeckhout, 7. Georgette Vandevoorde, 8. Michel
Vanitsenburg, 9. Albert Deleye, 10. Rolande Boudry, 11. Greta Raecke, 12.
Nestorine Joseph, 13. x Bartholomeus, 14. x x, 15. Marcel Van eeckhout,
16. x x, 17. Roger Coutereel, 18. Marie Louise Gruson, 19. x x, 20. Simonne
Leire, 21. Marcel Lemaire, 22. Nicole Deleye, 23. Daniel Dury, 24. x x, 25. SSuzanne Gesquiere, 26. x x, 27. Anie Richet, 28. Jerome Tancré, 29. Linda Raecke, 30. x Debruyne, 31. Gilbert Stamper, 32. x x, 33. Emiel Decrock, 34. Roger Joseph, 35. x x, 36. Paul Jonckhere, 37. Paul Degraeve, 38. Yolande Coutereel, 39. Marcel Richet, 40. Willy Degraeve, 41. Rita Degraeve, 42. Yves Vandromme, 43. Roland Coutereel
gemeenteHeuvelland
deelgemeenteKemmel
wijk/gehuchtPolka
periode1960-1979
datering21 januari 1967
trefwoordSport en ontspanning
bijschriftKaartersgilde "De Bergratten" in feest te kemmel.laureaten 1966 met luister gevierd 21 januari 1967
beschrijvingMet de tram door het Heuvelland: toen hadden de mensen nog tijd! De tramrit van Mesen naar leper duurde anderhalf uur. Nu heeft onze provincie nog maar één tramlijn, nl. langs de kust. Tussen beide wereldoorlogen was de tram nochtans een belangrijk vervoermiddel in heel de provincie. Tussen leper en Waasten (Pont-Rouge) reed de stoomtram dagelijks op en af. Hij hield halt in Mesen, Wijtschate en Kemmel. Met Simonne (80) en Hilaire Flamand (75) keerden we terug naar de tijd waarin de tram door Heuvelland bolde. Als kinderen maakten ze het leven op en rond de tram van nabij mee. Hun vader Omer Flamand was immers kaartjesknipper. Een tramstel was steeds bezet door drie personen, nl. een stoker, een machinist en een kaartjesknipper. Enkele van de collega's van mijn vader waren o.a. Georges Bartholomeus, Cyriel Annothé, Cyriel Masschelein, Maurice Notredamme, Valere Isebaert, vertelt Simonne. Er werden dus telkens ploegen van drie personen gevormd. De rit startte steeds in leper. Het depot van leper bevond zich in de Maarschalk Haiglaan, waar de huidige stelplaats van De Lijn is. Meestal werd vier keer op en af gereden tussen leper en de Pont Rouge, twee keer in iedere richting. Hilaire vervolgt: Soms gebeurde het wel eens dat we wisten dat we ‘s avonds door omstandigheden niet meer terug in leper zouden geraken en dan moesten ze in de Pont Rouge blijven om er 's morgens opnieuw te kunnen vertrekken. Wij stonden dan aan de halte De Kroon in Mesen met boterhammen om mee te geven, want in die tijd lieten ze nooit het tramstel alleen achter. Als ze niet in de stelplaats in leper waren, bleef de ploeg bij de tram en overnachtten ze er ook in. Een rit van Mesen naar leper duurde ongeveer anderhalf uur en men was toen blijkbaar niet zo gehaast als tegenwoordig. Want wanneer de tram goed geladen was met volk en goederen, dan was het een koud kunstje om er al rijdend op te springen, dus zo'n vaart kon dit voertuig niet gehaald hebben. Velen gebruikten de tram 's zaterdags om naar de Ieperse markt te gaan, en ook werden pakjes en dergelijke mee gegeven vanuit leper voor onder weg. 's Winters was het zeker geen lachertje om op tijd in de stelplaats te zijn, pikt Simonne in. Ik herinner me nog zeer goed hoe vader met de fiets vertrok, midden in de nacht om zeker op tijd te zijn en op tijd te kunnen vertrekken. En als het echt een gure en koude winter was, spraken onze ouders er ieder jaar opnieuw over om tegen de volgende winter naar Ieper te verhuizen. De mooie dagen kwamen aan, en daar ze nogal graag tuinierden kwam er van een verhuizing niets terecht en zijn we steeds in de Steenstraat in Wijtschate op de grens met Mesen blijven wonen. Volgens Hilaire was zijn vader een zeer strenge kaartjesknipper. Wanneer de jongeren al eens wat kattenkwaad wilden uithalen, dan was hij kordaat en het was niet de eerste keer dat er een paar met hun klikken en klakken van de trein vlogen en hun weg te voet mochten verder zetten. De volgende keren waren ze wel wat kalmer. En ook ik moest braaf zijn, al was het mijn vader die het voor het zeggen had. De spoorwissels werden uiteraard niet automatisch bediend, en telkens er aan zo'n wissel werd aangekomen, stapte de kaartjesknipper af en bediende de wissel met de hand een zware hendel die werd overgehaald en de reis werd verder gezet. Op de lijn van Waasten naar leper waren er de vaste haltes zoals in Mesen aan De Kroon, in Wijtschate aan de Tramstatie, daar sloeg de tram dan links af en zette koers naar Kemmel (De Polka) en vervolgens richting leper. Uiteraard waren er occasionele tramhaltes op het parcours, zoals De Ma Campagne en de Sauvegarde. Tramhokjes waren er niet, maar iedere halte was aan een café. De mensen wachten dus de tram op binnen in het café, en als de bazin wist dat er klanten waren, dan plaatste ze een rode vlag voor het café. Zo wist de machinist dat hij halt moest houden, en je kunt denken dal ze eerst alledrie ook eens binnen gingen in het café alvorens de rit verder te zetten.
De schoolreis was toen nog een evenement waar kinderen weken op voorhand naar uitkeken. Hilaire : „We trokken 's morgens te voet van Mesen naar de Kemmelberg. Rond 15 uur wanneer we moe gespeeld waren, en het tijd was om huiswaarts te keren, mochten we terug met de tram. Met heel de klas de trein op was natuurlijk een bijzondere belevenis.". Na de oorlog werd de stoomtram nog een tijdje vervangen door de 'Let op'. Dit was een tram die zich voort bewoog met mazout. Er waren niet langer drie personen nodig. Twee volstonden: een bestuurder en een kaartjesknipper." „Te laat voor de terugrit? Dan maar slapen op de tram!" Hilaire wist ons ook nog te vertellen dat hij nog steeds in het bezit is van het authentieke fluitje van zijn vader, waarmee hij het signaal gaf aan de machinist om de stoomtram in beweging te zetten. Dit fluitje heeft nog jaren nadien heel wat diensten verleend, wanneer Hilaire als brandweerman van Mesen en als signaalgever bij de Wijtschaatse wielerclub het verkeer diende te regelen, 't Zijn mooie herinneringen, die nog af en toe eens opgerakeld worden, wanneer broer en zus elkaar ontmoeten, en wanneer zij over vertellen, dan luisteren de kinderen vol aandacht, over hoe rap of liever hoe traag alles toen ging. En hoe de mensen content waren. De stoomtram liep ongeveer tot begin van de tweede wereldoorlog en werd daarna door een tram, voortgedreven door dieselmotoren vervangen. Deze liep dan gedurende de hele oorlog verder, en voor enkele oude Belgische Frankjes kon je een hele rit maken door heen de streek, heel duur was het voor die tijd dus niet. Na de Tweede Wereldoorlog kreeg de tram concurrentie van de bus. Het echtpaar Jean en Marie Cousin verzorgde een busrit van leper naar Le Bizet. Deze bus reed rechtstreeks van Le Bizet over Mesen en Wijtschate naar leper, daar waar de tram vanaf Wijtschate een ommetje moest maken via Kemmel. Uiteraard namen er meer en meer mensen de bus in de plaats van de tram, ook al omdat die in Le Bizet verbinding gaf naar Armentieres en Rijsel en er nogal wat mensen naar Frankrijk trokken om er te werken, was de busrit interessanter dan de tram te nemen. Zo kwam er halfweg vorige eeuw een einde aan de tramperiode. In Wijtschate herinnert de taverne De Tramstatie, momenteel uitgebaat door Marc Lobeau en Huguette Pringels in de leperstraat, nog aan de tramlijn. Bijna niets blijft nog over van de bedding. De stoomtram tussen de Pont-Rouge (Waasten) en leper volgde meestal een traject naast de bestaande straten en wegen, slechts op een paar plaatsen reed hij dwars door het landschap. Dit was het geval in Wijtschate vanaf café De Tramstatie tot aan de herberg de Nieuwe Wereld, halfweg de baan Wijtschate-Kemmel. Dit stukje heette de Tramroute. Nadat de tram gestopt was, werd alles uitgebroken en de beddingen werden aan de landbouwers verkocht, zo konden ze hun landerijen uitbreiden. Het stukje in de Ieperstraat en de Schoolstraat in Wijtschate raakte niet zo vlug weg en je kon er tot in de jaren 1970 nog door wandelen, maar uiteindelijk werd het ook landbouwgrond, want de 300-meter lange strook werd nogal eens gebruikt om er te sluikstorten. In Mesen reed de tram de Daalstraat in om door de weiden naar de hoeve van de familie Kommens in de Rijselstraat uit te komen. Nu kan je er nog door wandelen, wanneer je de Daalstraat dus verder naar beneden loopt kom je aan een splitsing, naar links volg je , de oude tramweg en naar rechts ben je heel dicht bij het Ierse Vredespark in de Armentierssteenweg.
gemeenteHeuvelland
deelgemeenteWijtschate
periode1919-1940
informatiebron100 jaar Het Wekelijks Nieuws (19 januari 2004)
beschrijvingDeze foto dient als aandenken aan de inhuldiging van het nieuw ACW-
vaandel in
Dranouter op 23 juni 1957. We zien op 1. Onderwijzer Covemaeker, 2.Theofiel Rassalle, 3. Michel Naeye,4. x x, 5. Burgemeester Canepeel, 6. Marcel Bode, 7. x x, 8. Onderwijzer Houwen, 9. x x, 10. x x, 11. x x, 12. x x, 13 Maurice Knockaert, 14. Victor Becuwe, 15. x x, 16. Marcel Gryson, 17. Paul Jonckheere, 18. Andre Vancrayelynghe, 19. Michel Knockaert, 20. x x, 21. x x, 22. Andre Deken, 23. Eugene Hoornaert, 24. x x, 25. Marcel Taffin, 26. Andre Deschepper, 27. Fernand Rassalle, 28. Pastoor Sarre
29. Ferdinanad Lemaire.
gemeenteHeuvelland
deelgemeenteDranouter
periode1945-1959
datering23 juni 1957
trefwoord(In)huldigingen en herdenkingen
bijschriftAandenken aan de inhuldiging van het nieuw ACW-vaandel te Dranouter. Zeer verdienstelijke leden vereremerkt. 23 juni 1957
beschrijvingHet nieuwe rusthuis voor bejaarden werd gebouwd in 1924 door aannemer Henri Verbeure uit Sint-Andries-Brugge volgens de plannen van architekt Alfons Depauw uit Brugge. De sobere maar mooie rusthuiskapel was het kroonjuweel van het bejaardenhuis. We zien een binnenzicht van de kapel. Het wit marmeren altaar werd in 1961 geplaatst. Het stond vroeger in de kapel van de zusters Paulinen te Poperinge. Het was in barokstijl en contrasteerde met de gotische vensterramen. De kruisweg was ook een waardevol kunstwerkje. Elk weekend kwamen ongeveer 200 bewoners en omwonenden de zondagsmis bijwonen.
gemeenteZonnebeke
deelgemeenteZonnebeke
straatnamenIeperstraat
periode1960-1979
informatiebronDESEYNE A., Van Gesticht Saint-Joseph tot Zorgcentrum Sint-Jozef te Zonnebeke, 2002, p. 49-50
trefwoordReligieuze gebouwen, Interieurs en tuinen, Gezondheid
beschrijvingDit is een knusse zithoek op de overloop, net voorbij de trap op de eerste verdieping. Vooral de bejaarde dames verzamelden hier om ontelbare verhalen van vroegere tijden uit te wisselen.
gemeenteZonnebeke
deelgemeenteZonnebeke
straatnamenIeperstraat
periode1960-1979
informatiebronmondelinge bron
trefwoordReligieuze gebouwen, Interieurs en tuinen